تبليغاتX
به یاد جیر جیرکها...

به یاد جیر جیرکها...

منم عاشق ترم انگار وقتی بارون می باره....

خاطره....!

بعد از همه ی روزهای بی خاطره واقعا دو شب لذت بخش دو شب پر انرژی دو شب پر خاطره
بوجود اومد...۵ شنبه شب یه شب متفاوت بود....شبی که من و به آرزوی کوچیکم رسوند یه ۵ شنبه ی قشنگ...وارد محیطی شدیم که تمام عاشقا یا تمام هم خاطره ها با هم و در کنار هم بودن...منتظر نشستیم دلامونو تو دستمون گرفته بودیم تا همه ی خاطره رو از نزدیک حس کنه کم کم به ساعته احساسمون نزدیک میشدیم....صحنه تاریکه تاریک صدای ناله ی آسمون به گوش می رسید و هر لحظه نزدیک تر میشد دل من و هر کسی مثه من تندتر از همیشه می زد...صدای ملودیه آشنایی به گوش می رسید همه روی صحنه بودن جز عاشق غمگین نفس نفس می زدم تا همه عاشق غمگین و دیدن صدای جیغ!سوت!دست فضای قشنگی و ساخت....(( داشتم فراموشت میکردم اما باز دوباره اومدی...))شروع حادثه از اینجا بود...کنسرت رضا صادقی خاطره قشنگی بود...با شروع این آهنگ همه بغض داشتن اما گریه نمی کردن...از دیدنه رضا صادقی همه شاد بودن اما نمی خندیدن!تا می تونستم با خاطره هام یکی میشدم و فریاد می زدم...اما اون شب کامل تو قلبم حسش نکردم...دیدنه عاشق غمگین نمی زاشت به چیزی به اسمه خاطره فکر کنم اما بازم فریاد زدم...اما خالی از خاطره نشدم....تا تصمیم گرفتیم شب بعد هم توی جشن خاطره شرکت کنیم....جمعه شب همون ساعت بازم کنسرت رضا صادقی حادثه ساز تر دیوانه کننده تر و عاشقانه تر بود فرصت خوبی بود تا کامل فریاد بزنی فرصتی که بهت داده شده بود تا خودت باشی!باز هم با همون ترانه شروع شد...((داشتم فراموشت می کردم...))!
((پنهون نکن فریبت و میخندی اما زورکی...))!((کناره پیچکه باغچه همون جا یه روزی عاشقانه بر میگردی...بر میگردی بر می گردی بر میگردی..میدونم..میدونم...))!((گفتم نرو من پرپر میشم گفتی می خوام...))!((دور شو برو نبینمت تیکه ای بودی از دلم....من هر جا میرم دل پر زیاده...من بگم اما این فقط یه شوخی ه عاشقانست..نمی تونم ببخشمت دور شو برو...))!((آرزو بی تو محاله لحظه هام....))!((خونمون خشت گلی سقفه چوب و چندلی...))!((تو با منی هر جا برم....))!((نرو تو هم مثه من نمیتونی دووم بیاری...))!((مشکی رنگه عشقه...))!((روزا گذشت سالا گذشت...))!((دلم برات تنگ شده جونم...))! و این شب پر انرژی   پر گریه و پرخاطره هم تموم شد اما من واقعا خاطره هام و یه باره دیگه طی کردم...پس زنده باد عشق....در آخره سر با فریاده وااااااای دلم و فریاد های نرو ی من و همه چیز تموم شد....   ! مشکی رنگه عشقه
...همیشه مشکی می مونیم....!

((با تشکره فرااااوووووون  از عمه مرجانی و دختر عموی عزیز(مریمی)

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم شهریور 1385ساعت 17:55  توسط نوید  | 

مامان

- مامان! اونو مي خوام. اون عروسكه كه از همشون قشنگتره.
 - دخترم، بيا بريم فردا برات مي خرم.
 - فردا حتما مي خري مامان؟
 مادر هيچ نگفت؛ دست دختر را فشرد و بغض گلويش را فروبرد و به راه افتاد!

حالتون از خودتونو این زندگیی که ساختین به هم نخورد...!!!؟؟؟!!!
نویسنده:sam_salar_sam

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم خرداد 1385ساعت 17:30  توسط نوید  | 

یکی بوذ...یکی نبود

یکی بود یکی نبود!
 غصه ها بود گریه ها بود!
                                هم روزگار من نبود!
                                 تاریکی بود بی کیس بود!
نبض ترانه هام نبود!         
                             نبض ترانه هام تویی!
                             هم روزگار من تویی!

تو باید میومدی!
نبودی لحظه ها میسوخت!
به عمر قصه دل میدوخت!
                                        تو بودی لحظه هامون رنگی بودن!
                                         همشون اسیر خنده هات بودن!
تو باید میومدی!
نبودی حاذثه روبروم میشست!
 دستای من و به آسمون میبست!
                                                 تو بودی حتی ترانه تازه بود!
                                                 تپش قافیه هام برام یه حس تازه بود!

یکی بود...یکی نبود!
هم روزگار من نبود!
نبض ترانه هام نبود!

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم اردیبهشت 1385ساعت 19:35  توسط نوید  | 

لعنت....

هیچ عجیب نیست وقتی میگن لعنت به چراغ سرخ لعنت به چراغ سبز...!!!
      واقعا لعنت...چرا اخه این شکلی؟هر سلامی یه خداحافظی...هر آشنایی یه انتهایی....
پس لعنت به هر چراغ سبزی...با یه چراغ سبز یه ارتباطی ایجاد میشه...یه سلام...یه آشنایییی.اما دو قدم اون ور تر چراغ قرمزه...بازم غصه میخوری غم میاد سراغت...اگه از همون اول بهت چراغ سرخ نشون بدن بازم غصه مید سراغت....پس فرقی نمیکنه...پس لعنت به چراغ سبز   لعنت به چراغ سرخ....چراغ سبز شروع یه جنگ... ویرونی از بین رفتن همه چی ...اتش بس یه چراغ سرخ...اما چه فایده با شروعش غصه خوردی تمومم که شد بازم واسه تلف شدن عمرت و ویرونی غصه خوردی...........
        لعنت به چراغ سبز لعنت به چراغ سرخ....
+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام فروردین 1385ساعت 0:27  توسط نوید  | 

اتفاق خوب

                                        www.etefaghekho0ob.blogfa.com                         

                       اتفاق خوووووووب....پر از اتفاق شده.....خوب بد...بد ... بد....
                 حرف دل من٬تو٬او شایدم هیچکس....!

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم فروردین 1385ساعت 1:58  توسط نوید  | 

برای چه کسی؟

برای چه کسی؟برای چه کسی دارم مینویسم...؟امشب دلم برای کی تنگ شده؟دلم برای تو تنگ شده...؟واقعا خودشه؟کی میدونه؟چرا انقدر سوال می پرسم...؟دلم برات تنگ شده.خیلی خیلی خیلی....روزای که التماس میکردم کاش زود بگزره...که چی بشه...حالا دلم براشون تنگ شه؟
دلم براتون تنگ شده....اخه تو کی هستی که من و وادار کردی غمگین باشم و بغض کنم...کسی که میخواستی پیشته مگه نمی خواستیش؟...خب حالا چه مرگته؟چرا باز...[...]!
دیگه چی می خوای؟

آره قبول کن قبول کن میگذره...قبول کن تموم میشه...قبول کن ابرای سیاه هم همیشه موندگار نیستن...قبول کن همیشه یکی داره یکی نداره....قبول کن یکی میره یکی نمیره...یکی میخواد یکی نمیخواد...یکی میفهمه یکی نمی فهمه...قبول کن یکی عاشقه یکی دلخوش...قبول کن یکی دوستت داره یکی دروغ میگه...قبول کن یکی داغونه یکی نا امید...قبول کن گاهی میتونی گاهی نمیخوای...قبول کن وقتی باید بشه نمیشه وقتی که نباید بشه میشه...قبول کن دیر اومده اما ماهیه تازست...قبول کن که حرف دل من٬تو٬یا یکی مثل ما٬ شایدم هیچکس همین بود...
           
                   به تو نفرین دل عاشق دل زار...
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1385ساعت 2:22  توسط نوید  | 

برای تو

برای کسی که امسال  بهاری را تجربه نکرد.......اما چه میشه کرد روزگار می گذره...شاید خود خواستی بهاری نداشته باشی...اما هر روزی که صبحش رو میبینی  میتونه بهارت باشه...غمت رو رها کن...روزای دیگه ای منتظرتن...نگاه کن ببین چه با حسرت نگاهت میکنن...دلت بره خودت نمی سوزه بره روزایی که منتظرتن بسوزه...تنها تو نبودی....من٬تو٬هر کسی مثل ما یا شاید هیچکس بهارو نفهمید اما نشکست...بیا با ما باش...نشکن....تو قوی تر از این حرفایی...به احترام روزایی که خورشید واست میتابه...ابرا واست بارون میباران...برگای پاییزی باهات هم صحبت میشن...ادامه بده اون یه اتفاق بوده اتفاق میگذره....(یک بار دیگر عشق)!
تو فهمیدی وابسته نباشی...فهمیدی رو پایه خودت باشی...خودت رو امتحان کن...!
    سختی ها ادمارو میسازه...!!!پس با ما بیا....!!!

سالی که نکوست از بهارش پیداست
بهارش بد بود........بهارش بد بودو بهارش بد بود بدتر از هر فصلی سردتر از هر زمستون دلگیر تر از هر باییز.......
بهارش بد بود....... تو چه میگویی آیا سالش نکوست؟؟؟؟؟؟
بهارش سنگین بود بهارش غمگین ........
کاش بهارش تو بودی که سالش از هر سالی قشنگ تر بود...!حرف دلت به دلم نشست .منتظر اتفاق خوب باش...

اینا همش بهونته کارای بچگونته...چشم دلت تا نبینه ۱۰۰ ساله دیگم همینه....فقط واسه تو نوشتم...!
   تقدیم به تو....

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم فروردین 1385ساعت 1:46  توسط نوید  | 

بهار ساده

به گفته ی همه یه سال جدید اومد و زمستون قدیکیه هم رفت اما چه فرقی کرد....واسه من و تو هر کی مثل ما یا شایدم هیچکس هیچ فرقی نکرد .... خدا به داد برسه میگن سالی که نکوست از بهارش پیداست....همه میاد میگن عیدت مبارک ... به خدا حالمون دیگه بد شد....چه مبارکی دلتون خوشه ها....البته این حرفا واسه همه نیست .... من که واسه عید امسال هیچ حسی نداشتم...یه روزی بود مثه بقیه روزا شایدم بد تر از بقیه...اره یه روزی بدتر از بقیه روزا و یه لحظه معمولی تر از بقیه لحظه ها....
   خدا به خیر کنه.....!!!

                                               برای من٬تو٬او...شایدم هیچکس!

+ نوشته شده در  شنبه پنجم فروردین 1385ساعت 20:26  توسط نوید  | 

اخره غربت دنیاست!

هر چی ارزوی خوبه مال تو!
هر چی که خاطره داریم مال من!
اون روزای عاشقونه مال تو!
این شبای بی قراری مال من!
منمو حسرت با تو ما شدن!
تویی و بدون من رها شدن!

                                             آخره غربت دنیاست مگه نه؟؟؟
                                                     مگه نه؟؟؟؟

تو نگاه آخره تو ....آسمون خونه نشین بود.....
دلتو شکسته بودن همه ی قصه همین بود.. ...!

آخره غربت دنیاست مگه نه؟؟؟
                                                     مگه نه؟؟؟؟

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384ساعت 13:35  توسط نوید  | 

یار خیالی

گل خانم !غصه نخور
فردا که شد ميام پيشت
تقدير روزگارمون
آبي مي شه
فرداهامون
اين ابتداي قصمون
گل خانم!
من اومدم
نيستي ديگه
حس اومدن ندارم
خسته ی خسته ام ديگه
اين انتهاي قصمون
بازي روزگارمون
نمي مونيم تو دنيامون
گل خانم!
مي بينمت تو جاده ي
بي انتها
 تو هميشه با مني
تو لحظه ها تا انتها!
+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 1:21  توسط نوید  | 

یکی میاد پنجره رو وا میکنه!
تما غصه ی دل و با خنده درمون میکنه!
        یکی میاد گریه هارو پاک میکنه!
           حتی بیاد غصه هارو نو میکنه!
تا کی باید بارون بیاد؟!
چه روزی روزه خوب میاد؟!
         تا کی درا بسته باشه؟!
          این دل ما خسته باشه؟!
باید بیاد پنجره رو وا بکنه!
باید بیاد گریه هارو نو بکنه!
                 بیاد دلا رو وا کنه!
                غصه ها رو نو بکنه!
تا کی باید بارون بیاد!چه روزی روزه خوب میاد؟!!
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1384ساعت 18:1  توسط نوید  | 

پایان قسمت اول....

به یاد همه یادها!به یاد کوچه های بن بست!
به یاد جعبه های بنفشه!به یاد شهرم!به یاد تو!
          به یاد روزهای بی خاطره!
                   

                                                                    خداحافظ....!!!

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم بهمن 1384ساعت 13:23  توسط نوید 

سایه ای پشت پنجره....

سایه ای پشت پنجره!
زجه ای توی حنجره!
صدای قتل زمزمه!
خنده ای توی هم همه!
           صدای سکوت فریاد یه خواب!
            غصه ی کشتن قصه های ناب!
           خنده صورتک پشت نقاب!
           بستن پنجره ها به وقت اعدام یه خواب!
سایه پشت پنجره!
به وقت قتل حنجره!
گذر نکن ز هم همه!
قصه هامون خلیلی بده!
+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم بهمن 1384ساعت 0:28  توسط نوید  | 

تنها

و من تنهایم!
   و تنها خواهم ماند!
و چه با تو و چه بی تو!
       
    عزیزی می گفت:تنها زاده شده ایم و تنها می مانیم!
و بابت این تنهایی همسفر می شویم!
تا راه سخت زندگی را عبور کنیم!
    اگر دلیلی برای تنهیی نبود!من با تو زاده میشدم!
هر کسی در عمق وجودش تنهاست!
و تنها نیز میرود!
         حتی با عاشق ترین همسفر!
+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم بهمن 1384ساعت 14:38  توسط نوید  | 

یاد کوچه

باز از آن کوچه عبور میکنم!
خاطرات سوخته رو بازم مرور میکنم!
                       با خودم ترانه هات و میخونم!
                        توی کوچه زیر بارون می مونم!
ته(ه) کوچه باز به یادت می نویسم!
از فشار بغض گریه خیسه خیسم!
                       ولی تو نیستی تو کوچه نمیدونی!
                        تو هنوزم زیر بارون نمیمونی!
                     
توی کوچه زیر بارون میشینم!
خاطرات خیسم و نزدیک چشمام میبینم!
                        اما تو نیستی تو کوچه نمیدونی!
                       تو هنوز به یاد چشمام نمیخونی!
باز از آن کوچه عبور میکنم!
خاطرات و زیر پام خوردو خراب میکنم!
                      هم قسم با گریه خودم میشم!
                       توی کوچه منتظر برات نشم!
کوچه رو با یاد تو تنهای تنها میزارم!
همصدا با بغض ابرا میبارم!
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم بهمن 1384ساعت 19:2  توسط نوید  | 

دو دل

پیش تو حس رضایت ندارم!
من با تو حرف شکایت ندارم!
                    پیش تو تنها تر از همیشه ام!
                     بی تو من سردتر از ستاره ام!
بی ترانه باتو من حرفی ندارم!
در حضورت حتی رویایی ندارم!
                      این ترانه دست رد نیست!
                       نبض تو نبض نفس نیست!
انتظارت شب یلدا!
چشم تو همرنگ فردا!
                      تو نباشی خیلی دورم!
                       اگه باشی پی نورم!
گریه هات گریه ابرا!
بودنت حضور رویا!
                       این ترانه دست رد نیست!
                       نبض تو نبض دلم نیست!
حس تو حس دروغی!
مثه جاده بی فروغی!
                      پیش تو حس رضایت ندارم!
                       در حضورت حتی رویا ندارم!
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم بهمن 1384ساعت 19:8  توسط نوید  | 

تو رفتی!

واسه امشب دیگه هیچ حرفی ندارم!
وقتی رفتی دیگه ارزو ندارم!
واسه باریدن چشمام دیگه من رمق ندارم!
حتی از نبودنت گله ندارم!
                                      تو که بودی رنگ فردا ابی بود!
                                       قصه مثل شب واسم مهتابی بود!
                                        تو که رفتی فرداها رنگش و باخت!
                                       قصه از نو من و بی ستاره ساخت!

 دست تو من و به فردا میبره!
برق چشمات واسه من کلی ستاره می خره!
                     آی ترانه تو کجایی!؟
                     وقتشه دیگه بییای!
آی ستاره خیلی دوری!
تو خودت واسم یه نوری!
                       واسه فردا آرزو ندارم!
                       واسه امشب دیگه من حرفی ندارم!
آی ستاره خیلی دوری!
مثه چشمک پی نوری!

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم بهمن 1384ساعت 1:14  توسط نوید  | 

نقش قالی

حس و حالم خالی!
مثه نقش قالی!
                         خواب امشب پرواز!
                           آرزوی آواز!
مثه روییدن برگ!
هم سفر بودن مرگ!
                            وقتشه دوباره بودن!
                            وقته از اول سرودن!
                             وقتشه منو ببینی!
                              وقته از درخت سیب چینی!
توی شهر خفته!
همه حرفا مفته!
                       واسه کی می سوزی!
                       چرا لب می دوزی!
مثه افتادن برگ!
مقصد اخر مرگ!
                       وقتشه دیگه بری!
                        وقته قصه سرایی!
                       وقتشه دیگه بسوزی!
                        وقته از نو قصه سوزی!
+ نوشته شده در  شنبه هشتم بهمن 1384ساعت 0:21  توسط نوید  | 

من نیستم...

عشق هیچکس نیستم!
قایق دل نیستم!
پیش روت می شینم!
خودم و توی چشات می بینم!

قطره قطره گریه!                من فرو می پاشم!
چشم تو گریونه!
دل من ویرونه!

عشق تو من نیستم!
قایقت من نیستم!
من به یادت بودم!              تو به یاد لحظه!
کاش  میشد میدیدی فکر شومی نیستم!

عشق هیچکس نیستم!
اشک تو من نیستم!              اشک تو سوری بود!
عشق هیچکس نیستم!
قایق دل نیستم!

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم بهمن 1384ساعت 0:6  توسط نوید  | 

ردپای باد...

گوشه مرگ ستاره جای ردپای باده!
یکی ارزوش و کشته با یه خنده خیلی ساده!
                        ارزوی نور آفتاب!
                        یا آتیش بازی تو مهتاب!
                         در خیال مرگ مرداب!
                         یا که چیدن اقاقی حتی در خواب!

جای ردپای باده!اون سوزونده ارزوشو!
عمرشو به باد نداده!اون گرفته قصه هاشو!
                      آرزوی اشک دریا!
                      سرخی تن یه صحرا!         
                       یا قدم زدن رو موجا!
                        خورشید و تو دست گرفتن توی رویا!

گوشه مرگ ستاره!
قصه گریه دوباره!
   ردپای باد و حسرت!
    اوج آرزو تو نفرت!
قصه گریه دوباره...!!!
گوشه مرگ ستاره!

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم دی 1384ساعت 14:36  توسط نوید  | 

قفس نشو

تو واسه من قفس نشو!
سایه ی پشت سر نشو!
                      ساده ی ساده مثل باد!
                        نشونیت و ستاره داد!
تو واسه من قفس نشو!
اهلی ترین ستاره شو!
                      تو ساده باش مثل غزل!
                       از اینجا تا روز عزل!
تو نو ترین ترانه باش!
تو باغ دل دونه بپاش!
                     تو واسه من خطر نشو!
                     قاتله پشت در نشو!
 اهلی ترین ترانه شو!
برای من قفس نشو!

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت 17:53  توسط نوید  | 

نمیدونم چی بگم....یعنی اصلا هیچی ندارم بگم...به چیزایی که می دونستم هم شک کردم...می دونم ناشی از بی کاری و بی بر نامه گیه.!!!
------------------
***********
دنبال یه چیزیام دعا کنید پیدا شه....
+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم دی 1384ساعت 0:9  توسط نوید  | 

س.ق

گاهی انسان برای درک لذت٬عظمت٬زیبایی٬و  و  و  ..... باید کمی از انها فاصله گیرد!

----------------------------------
مثه یه غروب تنها که میشینه پشت ابرا!
یه سکوت بی پنهام !
توی این بیهوده گیها لحظه هارو می شمارم!!!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم دی 1384ساعت 0:53  توسط نوید  | 

جیرجیرک های بیشه می دانند

هنگامی که عشق را به راستی اغاز می کنم
در می یابیم که آن خود پایان است!
چه عشق بزرگ و راستین!
این را جیرجیرک های باغ ها در درازنای شب
                                      زمزمه می کنند
                                         از همان تابستان نخستین ما.
اما دل در انکار است
که این عشق را در می یابیم
                      و یا راست می پندارد!
+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم دی 1384ساعت 23:26  توسط نوید  | 

ابشار زندگی

ابشار:صداش صدای زندگی فقط باید صدای ارامش بخشش رو بشنوی و آروم کنارش بشینی.مثل زندگی که صداش قشنگه فقط باید کنارش بشینی و با دقت گوش بدی.حرکتش هم گذر زندگی  و گذر زمان که می گذره هیچ وقتم بر نمی گرده!صدای ابشار صدای زندگیست .گذرش گذر عمره زندگی!!!
                         پس در حال زندگی کن!!!
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم دی 1384ساعت 0:33  توسط نوید  | 

ترس

ترس:مثه یه سکه دو رو داره!یه روی اون می تونه کمک کنه و روی دیگش می تونه به سادگی ویرون کنه
و تشخیص ترس بد از ترس خوب دست خودته!
ترس چاهیه که می تونه راه نجاتت باشه اما ممکنه چاله ای برای مرگت هم باشه!!!
+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم دی 1384ساعت 0:35  توسط نوید  | 

زندگی:دوستش دارم!اما نه این شکلی!زندگی همراه با بیکاری و سر در گمی...!اصلا علاقه ای به این نوعش ندارم!یه تکرار الکی!هر اتفاقی هم می افته یا یه اتفاق کاملا بی تحرک!امیدوارم این مدت سریع تموم بشه!اما این اصلا اون چیزی نبود که می خواستم بگم...
+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم دی 1384ساعت 0:37  توسط نوید  | 

رویا

زندگی!جز یک رویا نیست که
به اشکال مختلف خودی نشان می دهد
بعضی اشکال!گاه و بی گاه
برخی به ندرت
    پاره ای شب ها
                         و شماری روزها. . .

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم دی 1384ساعت 0:22  توسط نوید  | 

نیاز ساده ی من
تنها شنیدن صدای تو بود!
تو دریغ کردی!
و من نوشتم!
و نوشتم که تو بی بی باران!
و قشنگ ترین روزگار من بودی و هستی و فعلا که مانده ای!!!و می مانی!

+ نوشته شده در  جمعه نهم دی 1384ساعت 23:55  توسط نوید  | 

محیط نامساعد

در بیابان ایستادن و فریاد زدن و جوابی نشنیدن  و به این کار ادامه دادنکقدرت و ایمانی خلل ناپذیر و مافوق بشر می خواهد...
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم دی 1384ساعت 0:30  توسط نوید  |